Freelancen een onzekere vrijheid? So what!

Gisteren stond ik met mijn voeten in de sneeuw, op de nu nog kale plek waar volgend jaar ons nieuwbouwhuis zal staan.
Vreemd, zo'n plek waar ik nu nog helemaal geen binding mee voel, maar die straks het referentiekader zal worden voor mijn leven en dat van mijn gezin.
Ik voelde me nog wat verloren, daar op die nu nog kale bouwplaats.
Dat nu nog wat abstracte gevoel (daar te zullen wonen), gaat waarschijnlijk vanzelf over in een gevoel van duidelijkheid en vertrouwen. Maar nu moet ik het nog even doen met die onzekerheidsfactor.

Als ergens een onzekerheidsfactor aan kleeft, dan is het tenslotte wel aan deze vorm van werken.Geldverstrekkers (bijvoorbeeld voor een hypotheek, zoals ik momenteel herontdek) gebruiken dat niet voor niets als eerste argument.
Maar er zijn de afgelopen twee jaren leuke ervaringen en kansen naar me toegekomen en ik heb inmiddels een fijne basis kunnen leggen. Dus waarom dan toch die onzekerheid?
Ik betrap mezelf op allerlei vragen: weten mijn opdrachtgevers me wel weer te vinden, moet ik niet nog meer van mezelf laten horen en zien, welke kant wil ik en moet ik uit en ga zo maar door.

Op die onzekere momenten kies ik voor het volgende: ik verzet me er niet tegen, maar 'observeer' het gevoel. Het mag er even 'zijn', maar ik probeer me er niet meer door te laten leiden.
Dan denk ik aan die momenten waarop ik wel voel dat ik goed bezig ben, waarop ik weet wat mijn krachten zijn.

Mijn 5 hoofdredenen om te freelancen staan op een memo, dat ik naast mijn laptop heb gehangen. Gewoon, om er op die wat onzekere momenten weer naar te kijken en weer te voelen waarom ik deze (bewuste) keuze heb gemaakt. Dit zijn ze:

Als freelancer kan ik:
Mijn tijd tussen werk en moederschap optimaal verdelen
Volop JA zeggen tegen opdrachten en onderwerpen waar mijn hart ligt
NEE zeggen tegen opdrachten die niet goed bij me passen (ook dat heb ik overigens moeten leren)
Afwisselend werk doen en me bezighouden met uiteenlopende onderwerpen
Mijn specialismen volop inzetten.

Die beweegredenen staan voor mij nog steeds als een huis.
Bovendien: Als ik het er met anderen over heb, blijkt altijd snel: die onzekerheid is een algemeen gegeven, het hoort er gewoon bij.
Dan zie ik het meteen weer zonniger in en weet dat ik mijn zekerheid maar op 1 manier kan versterken: door verder te gaan met waar ik mee bezig ben en met wat ik het liefste doe!


Benieuwd wat jouw beweegredenen zijn:
Wat zijn jouw manieren om op onzekere momenten het goede gevoel vast te houden?
Vind jij die onzekerheidsfactor een nadeel of misschien juist een voordeel? Ik hoor het graag, laat je reactie hier achter, als je zin hebt!